Bhagawadgita stanowi część Mahabharaty. Jest ona napisana w formie dialogu. W literaturze wisznuickiej zawartej w puranach istnieje odpowiednik Bhagawadgity pod tytułem Iśwaragita. Jest on jednak od niej pod względem merytorycznym o wiele słabszy. Bhagawadgita składa się z 18 rozmów. Dwie pierwsze rozmowy mają charakter przygotowawczy. Rozmowa pierwsza sygnalizuje problem, jaki będzie kontynuowany w rozmowach dalszych. Rozmowa druga zaś precyzuje problem i daje konieczne minimum wiedzy, na gruncie której problem już sprecyzowany może mieć charakter sensowny. Rozmowa trzecia wprowadza nas na ścieżkę określonego rodzaju jogi i wskazuje, że ten rodzaj jogi ma znaczenie fundamentalne dla życia duchowego. Od tej rozmowy ma miejsce logicznie się rozwijający cykl treści dotyczących życia wewnętrznego. Cykl len stanowi dynamiczną jedność. Trwa on aż do rozmowy piętnastej włącznie. Trzy ostatnie rozmowy zostały prawdopodobnie dodane później, gdyż wykraczają poza rozwijający się cykl. Można je też traktować jako uzupełnienie do nauk głoszonych wcześniej.